Passage 11

एतदथर्वशीर्षं योऽधीते । स ब्रह्मभूयाय कल्पते । स

सर्वविघ्नैर्न बाध्यते । स सर्वतः सुखमेधते । स पञ्चमहापापात्

प्रमुच्यते । सायमधीयानो दिवसकृतं पापं नाशयति ।

प्रातरधीयानो रात्रिकृतं पापं नाशयति । सायं प्रातः

प्रयुञ्जानः पापोऽपापो भवति । धर्मार्थकाममोक्षं च विन्दति ।

इदमथर्वशीर्षमशिष्याय न देयम् । यो यदि मोहाद् दास्यति । स

पापीयान् भवति । सहस्रावर्तनाद्यं यं काममधीते । तं तमनेन

साधयेत् ॥ ११॥

etadatharvaśīrṣaṃ yo'dhīte | sa brahmabhūyāya kalpate | sa sarvavighnairna bādhyate | sa sarvataḥ sukhamedhate | sa pañcamahāpāpāt pramucyate | sāyamadhīyāno divasakṛtaṃ pāpaṃ nāśayati | prātaradhīyāno rātrikṛtaṃ pāpaṃ nāśayati | sāyaṃ prātaḥ prayuñjānaḥ pāpo'pāpo bhavati | dharmārthakāmamokṣaṃ ca vindati | idamatharvaśīrṣamaśiṣyāya na deyam | yo yadi mohād dāsyati | sa pāpīyān bhavati | sahasrāvartanādyaṃ yaṃ kāmamadhīte | taṃ tamanena sādhayet || 11||