Passage 2.15

पूर्वदले पुण्ये मतिः आग्नेये

निद्रालस्यादयो भवन्ति याम्ये क्रूरे मतिः नैरृते पापे

मनीषा वारुण्यां क्रीडा वायव्ये गमनादौ बुद्धिः सौम्ये

रतिप्रीतिः ईशाने द्रव्यादानं मध्ये वैराग्यं केसरे

जाग्रदवस्था कर्णिकायां स्वप्नं लिङ्गे सुषुप्तिः पद्मत्यागे

तुरीयं यदा हंसो नादे लीनो भवति तदा

तुर्यातीतमुन्मननमजपोपसंहारमित्यभिधीयते ।

pūrvadale puṇye matiḥ āgneye nidrālasyādayo bhavanti yāmye krūre matiḥ nairṛte pāpe manīṣā vāruṇyāṃ krīḍā vāyavye gamanādau buddhiḥ saumye ratiprītiḥ īśāne dravyādānaṃ madhye vairāgyaṃ kesare jāgradavasthā karṇikāyāṃ svapnaṃ liṅge suṣuptiḥ padmatyāge turīyaṃ yadā haṃso nāde līno bhavati tadā turyātītamunmananamajapopasaṃhāramityabhidhīyate |