Passage 6.14

अन्नं वा अस्य सर्वस्य योनिः कालश्चान्नस्यसूर्यो योनिः कालस्य तस्यैतद्रूपं यन् निमेषादिकालात्सम्भृतंद्वादशात्मकं वत्सरमेतस्याग्नेयमर्धमर्धं वारुणं मघाद्यं श्रविष्ठार्धमाग्नेयं क्रमेणोत्क्रमेण सार्पाद्यं श्रविष्ठार्धान्तंसौम्यम् तत्रैकैकमात्मनो नवांशकं सचारकविधम् सौक्ष्म्यत्वादेतत्प्रमाणमनेनैव प्रमीयते हि कालः न विना प्रमाणेनप्रमेयस्योपलब्धिः प्रमेयोऽपि प्रमाणतां पृथक्त्वादुपैत्यात्मसम्बोधनार्थमित्येवं ह्याह ।

annaṃ vā asya sarvasya yoniḥ kālaścānnasyasūryo yoniḥ kālasya tasyaitadrūpaṃ yan nimeṣādikālātsambhṛtaṃdvādaśātmakaṃ vatsarametasyāgneyamardhamardhaṃ vāruṇaṃ maghādyaṃ śraviṣṭhārdhamāgneyaṃ krameṇotkrameṇa sārpādyaṃ śraviṣṭhārdhāntaṃsaumyam tatraikaikamātmano navāṃśakaṃ sacārakavidham saukṣmyatvādetatpramāṇamanenaiva pramīyate hi kālaḥ na vinā pramāṇenaprameyasyopalabdhiḥ prameyo'pi pramāṇatāṃ pṛthaktvādupaityātmasambodhanārthamityevaṃ hyāha |