Passage 6.30

अध्यवसायस्य दोषक्षयाद्धि मोक्षः मनसा ह्येव पश्यति मनसा शृणोति कामः सङ्कल्पो विचिकित्सा श्रद्धाऽश्रद्धा धृतिरधृतिर्ह्रीर्धीर्भीरित्येतत्सर्वं मन एव गुणौघैरुह्यमानःकलुषीकृतश्चास्थिरश्चलो लुप्यमानः सस्पृहो व्यग्रश्चाभिमानित्वं प्रयात इति अहं सो ममेदमित्येवं मन्यमानो निबध्नात्यात्मनात्मान्ंजालेनेव खेचरः ।

adhyavasāyasya doṣakṣayāddhi mokṣaḥ manasā hyeva paśyati manasā śṛṇoti kāmaḥ saṅkalpo vicikitsā śraddhā'śraddhā dhṛtiradhṛtirhrīrdhīrbhīrityetatsarvaṃ mana eva guṇaughairuhyamānaḥkaluṣīkṛtaścāsthiraścalo lupyamānaḥ saspṛho vyagraścābhimānitvaṃ prayāta iti ahaṃ so mamedamityevaṃ manyamāno nibadhnātyātmanātmānaṃ jāleneva khecaraḥ |