Passage 7.10

देवासुरा ह वै य आत्मकामा ब्रह्मणोऽन्तिकं प्रयाताः तस्मै नमस्कृत्वोचुः भगवन् वयमात्मकामाः स त्वं नो ब्रूहीति अतश्चिरं ध्यात्वाऽमन्यतान्यतामानो वै तेऽसुरा अतोऽन्यतममेतेषामुक्तम् तदिमे मूढा उपजीवन्त्यभिष्वङ्गिणस्तर्याभिघातिनोऽनृताभिशंसिनः सत्यमिवानृतं पश्यन्तीन्द्रजालवदित्यतो यद्वेदेष्वाभिहितं तत्सत्यंयद्वेदेषूक्तं तद्विद्वांस उपजीवन्ति तस्माद्ब्राह्मणो नावैदिकमधीयीतायमर्थः स्यादिति

devāsurā ha vai ya ātmakāmā brahmaṇo'ntikaṃ prayātāḥ tasmai namaskṛtvocuḥ bhagavan vayamātmakāmāḥ sa tvaṃ no brūhīti ataściraṃ dhyātvā'manyatānyatāmāno vai te'surā ato'nyatamameteṣāmuktam tadime mūḍhā upajīvantyabhiṣvaṅgiṇastaryābhighātino'nṛtābhiśaṃsinaḥ satyamivānṛtaṃ paśyantīndrajālavadityato yadvedeṣvābhihitaṃ tatsatyaṃyadvedeṣūktaṃ tadvidvāṃsa upajīvanti tasmādbrāhmaṇo nāvaidikamadhīyītāyamarthaḥ syāditi