Passage 4.1

अथ ह याज्ञवल्क्यो मण्डलपुरुषं पप्रच्छ

व्योमपञ्चकलक्षणं विस्तरेणानुब्रूहीति । स

होवाचाकाशं पराकाशं महाकाशं

सूर्याकाशं परमाकाशमिति पञ्च भवन्ति ।

बाह्याभ्यन्तरमन्धकारमयमाकाशम् ।

बाह्यस्याभ्यन्तरे कालानलसदृशं पराकाशम् ।

सबाह्याभ्यन्तरेऽपरिमितद्युतिनिभं तत्त्वं महाकाशम् ।

सबाह्याभ्यन्तरे सूर्यनिभं सूर्याकाशम् ।

अनिर्वचनीयज्योतिः सर्वव्यापकं निरतिशयानन्दलक्षणं

परमाकाशम् । एवं तत्तल्लक्ष्यदर्शनात्तत्तद्रूपो भवति ।

नवचक्रं षडाधारं त्रिलक्ष्यं व्योमपञ्चकम् ।

सम्यगेतन्न जानाति स योगी नामतो भवेत् ॥ १॥

atha ha yājñavalkyo maṇḍalapuruṣaṃ papraccha vyomapañcakalakṣaṇaṃ vistareṇānubrūhīti | sa hovācākāśaṃ parākāśaṃ mahākāśaṃ sūryākāśaṃ paramākāśamiti pañca bhavanti | bāhyābhyantaramandhakāramayamākāśam | bāhyasyābhyantare kālānalasadṛśaṃ parākāśam | sabāhyābhyantare'parimitadyutinibhaṃ tattvaṃ mahākāśam | sabāhyābhyantare sūryanibhaṃ sūryākāśam | anirvacanīyajyotiḥ sarvavyāpakaṃ niratiśayānandalakṣaṇaṃ paramākāśam | evaṃ tattallakṣyadarśanāttattadrūpo bhavati | navacakraṃ ṣaḍādhāraṃ trilakṣyaṃ vyomapañcakam | samyagetanna jānāti sa yogī nāmato bhavet || 1||