Passage 2.5

स च पादनारायणो जगत्स्रष्टुं प्रकृतिमजनयत् ।

स समृद्धकायः सन्सृष्टिकर्म न जज्ञिवान् ।

सोऽनिरुद्धनारायणस्तस्मै सृष्टिमुपादिशत् ।

ब्रह्मंस्तवेन्द्रियाणि याजकानि ध्यात्वा कोशभूतं दृढं ग्रन्थिकलेवरं हविर्ध्यात्वा मां हविर्भुजं ध्यात्वा वसन्तकालमाज्यं ध्यात्वा ग्रीष्ममिध्मं ध्यात्वा शरदृतुं रसं ध्यात्वैवमग्नौ हुत्वाङ्गस्पर्शात्कलेवरो वज्रं हीष्यते ।

ततः स्वकार्यान्सर्वप्राणिजीवान्सृष्ट्वा पश्वाद्याः प्रादुर्भविष्यन्ति ।

ततः स्थावरजङ्गमात्मकं जगद्भविष्यति ॥५॥

sa ca pādanārāyaṇo jagatsraṣṭuṃ prakṛtimajanayat |

sa samṛddhakāyaḥ sansṛṣṭikarma na jajñivān |

so'niruddhanārāyaṇastasmai sṛṣṭimupādiśat |

brahmaṃstavendriyāṇi yājakāni dhyātvā kośabhūtaṃ dṛḍhaṃ granthikalevaraṃ havirdhyātvā māṃ havirbhujaṃ dhyātvā vasantakālamājyaṃ dhyātvā grīṣmamidhmaṃ dhyātvā śaradṛtuṃ rasaṃ dhyātvaivamagnau hutvāṅgasparśātkalevaro vajraṃ hīṣyate |

tataḥ svakāryānsarvaprāṇijīvānsṛṣṭvā paśvādyāḥ prādurbhaviṣyanti |

tataḥ sthāvarajaṅgamātmakaṃ jagadbhaviṣyati ||5||