Passage 3.1

अथ हैनं नारदः पितामहं पप्रच्छ भगवन्केन

संन्यासाधिकारी वेत्येवमादौ संन्यासाधिकारिणं

निरूप्य पश्चात्संन्यासविधिरुच्यते अवहितः श‍ृणु ।

अथ षण्डः पतितोऽङ्गविकलः स्त्रैणो बधिरोऽर्भको

मूकः पाषण्डश्चक्री लिङ्गी वैखानसहरद्विजौ

भृतकाध्यापकः शिपिविष्टोऽनग्निको वैराग्यवन्तोऽप्येते

न संन्यासार्हाः संन्यस्ता यद्यपि महावाक्योपदेशेन

अधिकारिणः पूर्वसंन्यासी परमहंसाधिकारी ॥--

परेणैवात्मनश्चापि परस्यैवात्मना तथा ।

अभयं समवाप्नोति स परिव्राडिति स्मृतिः ॥ १॥

atha hainaṃ nāradaḥ pitāmahaṃ papraccha bhagavankena

saṃnyāsādhikārī vetyevamādau saṃnyāsādhikāriṇaṃ

nirūpya paścātsaṃnyāsavidhirucyate avahitaḥ śṛṇu |

atha ṣaṇḍaḥ patito'ṅgavikalaḥ straiṇo badhiro'rbhako

mūkaḥ pāṣaṇḍaścakrī liṅgī vaikhānasaharadvijau

bhṛtakādhyāpakaḥ śipiviṣṭo'nagniko vairāgyavanto'pyete

na saṃnyāsārhāḥ saṃnyastā yadyapi mahāvākyopadeśena

adhikāriṇaḥ pūrvasaṃnyāsī paramahaṃsādhikārī ||-pareṇaivātmanaścāpi parasyaivātmanā tathā |

abhayaṃ samavāpnoti sa parivrāḍiti smṛtiḥ || 1||