Passage 3

शुद्धमानसः शुद्धचिद्रूपः सहिष्णुः सोऽहमस्मि सहिष्णुः

सोऽहमस्मीति प्राप्ते ज्ञानेन विज्ञाने ज्ञेये परमात्मनि हृदि

संस्थिते देहे लब्धशान्तिपदं गते तदा

प्रभामनोबुद्धिशून्यं भवति । अमृतेन तृप्तस्य पयसा किं

प्रयोजनम् । एवं स्वात्मानं ज्ञात्वा वेदैः प्रयोजनं किं

भवति । ज्ञानामृततृप्तयोगिनो न किञ्चित्कर्तव्यमस्ति

तदस्ति चेन्न स तत्त्वविद्भवति । दूरस्थोऽपि न दूरस्थः

पिण्डवर्जितः पिण्डस्थोऽपि प्रत्यगात्मा सर्वव्यापी भवति ।

śuddhamānasaḥ śuddhacidrūpaḥ sahiṣṇuḥ so'hamasmi sahiṣṇuḥ

so'hamasmīti prāpte jñānena vijñāne jñeye paramātmani hṛdi

saṃsthite dehe labdhaśāntipadaṃ gate tadā

prabhāmanobuddhiśūnyaṃ bhavati | amṛtena tṛptasya payasā kiṃ

prayojanam | evaṃ svātmānaṃ jñātvā vedaiḥ prayojanaṃ kiṃ

bhavati | jñānāmṛtatṛptayogino na kiñcitkartavyamasti

tadasti cenna sa tattvavidbhavati | dūrastho'pi na dūrasthaḥ

piṇḍavarjitaḥ piṇḍastho'pi pratyagātmā sarvavyāpī bhavati |