Passage 3.1

अथ हैनमत्रिः पप्रच्छ याज्ञवल्क्यं य

एषोऽनन्तोऽव्यक्तपरिपूर्णानन्दैकचिदात्मा

तं कथमहं विजानीयामिति । स होवाच याज्ञवल्क्यः ।

सोऽविमुक्त उपास्योऽयम् । एषोऽनन्तोऽव्यक्त आत्मा

सोऽविमुक्ते प्रतिष्ठित इति । सोऽविमुक्तः कस्मिन्प्रतिष्ठित इति ।

वरणायां नास्यां च मध्ये प्रतिष्ठित इति ॥

का वै वरणा का च नासीति । जन्मान्तरकृतान्सर्वा-

न्दोषन्वारयतीति तेन वरणा भवतीति ।

सर्वानिन्द्रियकृतान्पापान्नाशयतीति तेन नासी भवतीति ।

कतमच्चास्य स्थानं भवतीति । भ्रुवोर्घ्राणस्य च

यः सन्धिः स एष द्यौर्लोकस्य परस्य च सन्धिर्भवतीति ।

एतद्वै सन्धिं सन्ध्यां ब्रह्मविद उपासत इति ॥

सोऽविमुक्त उपास्य इति । सोऽविमुक्तं ज्ञानमाचष्टे यो

वा एतदेवं वेद ॥ अथ तं प्रत्युवाच ।

श्रीरामस्य मनुं काश्यां जजाप वृषभध्वजः ।

मन्वन्तरसहस्रैस्तु जपहोमार्चनादिभिः ॥१॥

atha hainamatriḥ papraccha yājñavalkyaṃ ya

eṣo'nanto'vyaktaparipūrṇānandaikacidātmā

taṃ kathamahaṃ vijānīyāmiti | sa hovāca yājñavalkyaḥ |

so'vimukta upāsyo'yam | eṣo'nanto'vyakta ātmā

so'vimukte pratiṣṭhita iti | so'vimuktaḥ kasminpratiṣṭhita iti |

varaṇāyāṃ nāsyāṃ ca madhye pratiṣṭhita iti ||

kā vai varaṇā kā ca nāsīti | janmāntarakṛtānsarvāndoṣanvārayatīti tena varaṇā bhavatīti |

sarvānindriyakṛtānpāpānnāśayatīti tena nāsī bhavatīti |

katamaccāsya sthānaṃ bhavatīti | bhruvorghrāṇasya ca

yaḥ sandhiḥ sa eṣa dyaurlokasya parasya ca sandhirbhavatīti |

etadvai sandhiṃ sandhyāṃ brahmavida upāsata iti ||

so'vimukta upāsya iti | so'vimuktaṃ jñānamācaṣṭe yo

vā etadevaṃ veda || atha taṃ pratyuvāca |

śrīrāmasya manuṃ kāśyāṃ jajāpa vṛṣabhadhvajaḥ |

manvantarasahasraistu japahomārcanādibhiḥ ||1||