Passage 4.1

अथ हैनं भारद्वाजो

याज्ञवल्क्यमुवाचाथ कैर्मन्त्रैः स्तुतः श्रीरामचन्द्रः

प्रीतो भवति । स्वात्मानं दर्शयति तान्नो ब्रूहि भगवन्निति ।

स होवाच याज्ञवल्क्यः ॥ पूर्वं सत्यलोके श्रीरामचन्द्रेणैवं

शिक्षितो ब्रह्मा पुनरेतया गाथया नमस्करोति ॥

विश्वरूपधरं विष्णुं नारायणमनामयम् ।

पूर्णानन्दैकविज्ञानं परं ब्रह्मस्वरूपिणम् ॥

मनसा संस्मरन्ब्रह्म तुष्टाव परमेश्वरम् ।

ॐ यो ह वै श्रीरामचन्द्रः स भगवानद्वैतपरमानन्द

आत्मा यत्परं ब्रह्म भूर्भुवः सुवस्तस्मै वै नमो नमः ॥ १॥

atha hainaṃ bhāradvājo

yājñavalkyamuvācātha kairmantraiḥ stutaḥ śrīrāmacandraḥ

prīto bhavati | svātmānaṃ darśayati tānno brūhi bhagavanniti |

sa hovāca yājñavalkyaḥ || pūrvaṃ satyaloke śrīrāmacandreṇaivaṃ

śikṣito brahmā punaretayā gāthayā namaskaroti ||

viśvarūpadharaṃ viṣṇuṃ nārāyaṇamanāmayam |

pūrṇānandaikavijñānaṃ paraṃ brahmasvarūpiṇam ||

manasā saṃsmaranbrahma tuṣṭāva parameśvaram |

oṃ yo ha vai śrīrāmacandraḥ sa bhagavānadvaitaparamānanda

ātmā yatparaṃ brahma bhūrbhuvaḥ suvastasmai vai namo namaḥ || 1||