Passage 1.12

श्रीराम उवाच । अथ पञ्च दण्डकानि पितृघ्नो

मातृघ्नो ब्रह्मघ्नो गुरुहननः कोटियतिघ्नोऽनेककृतपापो

यो मम षण्णवतिकोटिनामानि जपति स तेभ्यः पापेभ्यः

प्रमुच्यते । स्वयमेव सच्चिदानन्दस्वरूपो भवेन्न किम् ।

पुनरुवाच विभीषणः । तत्राप्य शक्तोऽयं किं करोति ।

स होवाचेमम् । कैकसेय पुरश्चरणविधावशक्तो

यो मम महोपनिषदं मम गीतां मन्नामसहस्रं

मद्विश्वरूपं ममाष्टोत्तरशतं रामशताभिधानं

नारदोक्तस्तवराजं हनूमत्प्रोक्तं मन्त्रराजात्मकस्तवं

सीतास्तवं च रामषडक्षरीत्यादिभिर्मन्त्रैर्यो मां

नित्यं स्तौति तत्सदृशो भवेन्न किं भवेन्न किम् ॥

śrīrāma uvāca | atha pañca daṇḍakāni pitṛghno

mātṛghno brahmaghno guruhananaḥ koṭiyatighno'nekakṛtapāpo

yo mama ṣaṇṇavatikoṭināmāni japati sa tebhyaḥ pāpebhyaḥ

pramucyate | svayameva saccidānandasvarūpo bhavenna kim |

punaruvāca vibhīṣaṇaḥ | tatrāpya śakto'yaṃ kiṃ karoti |

sa hovācemam | kaikaseya puraścaraṇavidhāvaśakto

yo mama mahopaniṣadaṃ mama gītāṃ mannāmasahasraṃ

madviśvarūpaṃ mamāṣṭottaraśataṃ rāmaśatābhidhānaṃ

nāradoktastavarājaṃ hanūmatproktaṃ mantrarājātmakastavaṃ

sītāstavaṃ ca rāmaṣaḍakṣarītyādibhirmantrairyo māṃ

nityaṃ stauti tatsadṛśo bhavenna kiṃ bhavenna kim ||