Passage 1.1

हरिः ॐ ॥ अथ हैनं कालाग्निरुद्रं भुसुण्डः पप्रच्छ कथं

रुद्राक्षोत्पत्तिः । तद्धारणात्किं फलमिति । तं होवाच

भगवान्कालाग्निरुद्रः । त्रिपुरवधार्थमहं निमीलिताक्षोऽभवम् ।

तेभ्यो जलबिन्दवो भूमौ पतितास्ते रुद्राक्षा जाताः ।

सर्वानुग्रहार्थाय तेषां नामोच्चारणमात्रेण

दशगोप्रदानफलं दर्शनस्पर्शनाभ्यां द्विगुणं

फलमत ऊर्ध्वं वक्तुं न शक्नोमि । तत्रैते श्लोका भवन्ति ।

कस्मिंस्थितं तु किं नाम कथं वा धार्यते नरैः ।

कतिभेदमुखान्यत्र कैर्मन्त्रैर्धार्यते कथम् ॥ १॥

hariḥ oṃ || atha hainaṃ kālāgnirudraṃ bhusuṇḍaḥ papraccha kathaṃ rudrākṣotpattiḥ | taddhāraṇātkiṃ phalamiti | taṃ hovāca bhagavānkālāgnirudraḥ | tripuravadhārthamahaṃ nimīlitākṣo'bhavam | tebhyo jalabindavo bhūmau patitāste rudrākṣā jātāḥ | sarvānugrahārthāya teṣāṃ nāmoccāraṇamātreṇa daśagopradānaphalaṃ darśanasparśanābhyāṃ dviguṇaṃ phalamata ūrdhvaṃ vaktuṃ na śaknomi | tatraite ślokā bhavanti | kasmiṃsthitaṃ tu kiṃ nāma kathaṃ vā dhāryate naraiḥ | katibhedamukhānyatra kairmantrairdhāryate katham || 1||