Passage 1

अथ कालाग्निरुद्रं भगवन्तं सनत्कुमारः पप्रच्छाधीहि

भगवन्रुद्राक्षधारणविधिम् । तस्मिन्समये निदाघ-

जडभरतदत्तात्रेयकात्यायनभरद्वाजकपिलवसिष्ठ-

पिप्पलादादयश्च कालाग्निरुद्रं परिसमेत्योचुः । अथ

कालाग्निरुद्रः किमर्थं भवतामागमनमिति होवाच ।

रुद्राक्षधारणविधिं वै सर्वे श्रोतुमिच्छामह इति । अथ

कालाग्निरुद्रः प्रोवाच । रुद्रस्य नयनादुत्पन्ना रुद्राक्षा

इति लोके ख्यायन्ते । अथ सदाशिवः संहारकाले संहारं

कृत्वा संहाराक्षं मुकुलीकरोति । तन्नयनाज्जाता रुद्राक्षा

इति होवाच । तस्माद्रुद्राक्षत्वमिति कालाग्निरुद्रः प्रोवाच ।

तद्रुद्राक्षे वाग्विषये कृते दशगोप्रदानेन यत्फलमवाप्नोति

तत्फलमश्नुते । स एष भस्मज्योती रुद्राक्ष इति । तद्रुद्राक्षं

करेण स्पृष्ट्वा धारणमात्रेण द्विसहस्रगोप्रदानफलं

भवति । तद्रुद्राक्षे कर्णयोर्धार्यमाणे एकादशसहस्रगोप्रदानफलं

भवति । एकादशरुद्रत्वं च गच्छति । तद्रुद्राक्षे शिरसि

धार्यमाणे कोटिगोप्रदानफलं भवति । एतेषां स्थानानां

कर्णयोः फलं वक्तुं न शक्यमिति होवाच । य इमां रुद्राक्षजाबालोपनिषदं

नित्यमधीते बालो वा युवा वा वेद स महान्भवति । स गुरुः सर्वेषां

मन्त्राणामुपदेष्टा भवति एतैरेव होमं कुर्यात् । एतैरेवार्चनम् ।

तथा रक्षोघ्नं मृत्युतारकं गुरुणा लब्धं कण्ठे बाहौ

शिखायां वा बध्नीत । सप्तद्वीपवती भूमिर्दक्षिणार्थं नावकल्पते ।

तस्माच्छ्रद्धया यां काञ्चिद्गां दद्यात्सा दक्षिणा भवति ।

य इमामुपनिषदं ब्राह्मणः सायमधीयानो दिवसकृतं पापं

नाशयति । मध्याह्नेऽधीयानः षड्जन्मकृतं पापं नाशयति ।

सायं प्रातः प्रयुञ्जानोऽनेकजन्मकृतं पापं नाशयति ।

षट्सहस्रलक्षगायत्रीजपफलमवाप्नोति । ब्रह्महत्यासुरापान-

स्वर्णस्तेयगुरुदारगमनतत्संयोगपातकेभ्यः पूतो भवति ।

सर्वतीर्थफलमश्नुते । पतितसंभाषणात्पूतो भवति ।

पङ्क्तिशतसहस्रपावनो भवति । शिवसायुज्यमवाप्नोति । न च

पुनरावर्तते न च पुनरावर्तत इत्योंसत्यमित्युपनिषत् ॥

atha kālāgnirudraṃ bhagavantaṃ sanatkumāraḥ papracchādhīhi bhagavanrudrākṣadhāraṇavidhim | tasminsamaye nidāghajaḍabharatadattātreyakātyāyanabharadvājakapilavasiṣṭhapippalādādayaśca kālāgnirudraṃ parisametyocuḥ | atha kālāgnirudraḥ kimarthaṃ bhavatāmāgamanamiti hovāca | rudrākṣadhāraṇavidhiṃ vai sarve śrotumicchāmaha iti | atha kālāgnirudraḥ provāca | rudrasya nayanādutpannā rudrākṣā iti loke khyāyante | atha sadāśivaḥ saṃhārakāle saṃhāraṃ kṛtvā saṃhārākṣaṃ mukulīkaroti | tannayanājjātā rudrākṣā iti hovāca | tasmādrudrākṣatvamiti kālāgnirudraḥ provāca | tadrudrākṣe vāgviṣaye kṛte daśagopradānena yatphalamavāpnoti tatphalamaśnute | sa eṣa bhasmajyotī rudrākṣa iti | tadrudrākṣaṃ kareṇa spṛṣṭvā dhāraṇamātreṇa dvisahasragopradānaphalaṃ bhavati | tadrudrākṣe karṇayordhāryamāṇe ekādaśasahasragopradānaphalaṃ bhavati | ekādaśarudratvaṃ ca gacchati | tadrudrākṣe śirasi dhāryamāṇe koṭigopradānaphalaṃ bhavati | eteṣāṃ sthānānāṃ karṇayoḥ phalaṃ vaktuṃ na śakyamiti hovāca | ya imāṃ rudrākṣajābālopaniṣadaṃ nityamadhīte bālo vā yuvā vā veda sa mahānbhavati | sa guruḥ sarveṣāṃ mantrāṇāmupadeṣṭā bhavati etaireva homaṃ kuryāt | etairevārcanam | tathā rakṣoghnaṃ mṛtyutārakaṃ guruṇā labdhaṃ kaṇṭhe bāhau śikhāyāṃ vā badhnīta | saptadvīpavatī bhūmirdakṣiṇārthaṃ nāvakalpate | tasmācchraddhayā yāṃ kāñcidgāṃ dadyātsā dakṣiṇā bhavati | ya imāmupaniṣadaṃ brāhmaṇaḥ sāyamadhīyāno divasakṛtaṃ pāpaṃ nāśayati | madhyāhne'dhīyānaḥ ṣaḍjanmakṛtaṃ pāpaṃ nāśayati | sāyaṃ prātaḥ prayuñjāno'nekajanmakṛtaṃ pāpaṃ nāśayati | ṣaṭsahasralakṣagāyatrījapaphalamavāpnoti | brahmahatyāsurāpānasvarṇasteyagurudāragamanatatsaṃyogapātakebhyaḥ pūto bhavati | sarvatīrthaphalamaśnute | patitasaṃbhāṣaṇātpūto bhavati | paṅktiśatasahasrapāvano bhavati | śivasāyujyamavāpnoti | na ca punarāvartate na ca punarāvartata ityoṃsatyamityupaniṣat ||