Passage 2.1

अथ ह शाण्डिल्यो ह वै ब्रह्मऋषिश्चतुर्षु वेदेषु

ब्रह्मविद्यामलभमानः किं नामेत्यथर्वाणं

भगवन्तमुपसन्नः पप्रच्छाधीहि भगवन् ब्रह्मविद्यां

येन श्रेयोऽवाप्स्यामीति । स होवाचाथर्वा शाण्डिल्य सत्यं

विज्ञानमनन्तं ब्रह्म यस्मिन्निदमोतं च प्रोतं च ।

यस्मिन्निदं सं च विचैति सर्वं यस्मिन्विज्ञाते सर्वमिदं

विज्ञातं भवति । तदपाणिपादमचक्षुःश्रोत्रमजिह्वमशरीरमग्राह्यमनिर्देश्यम् । यतो वाचो निवर्तन्ते । अप्राप्य मनसा

सह । यत्केवलं ज्ञानगम्यम् । प्रज्ञा च यस्मात्प्रसृता

पुराणी । यदेकमद्वितीयम् । आकाशवत्सर्वगतं सुसूक्ष्मं

निरञ्जनं निष्क्रियं सन्मात्रं चिदानन्दैकरसं शिवं

प्रशान्तममृतं तत्परं च ब्रह्म । तत्त्वमसि । तज्ज्ञानेन हि

विजानीहि य एको देव आत्मशक्तिप्रधानः सर्वज्ञः सर्वेश्वरः

सर्वभूतान्तरात्मा सर्वभूताधिवासः सर्वभूतनिगूढो

भूतयोनिर्योगैकगम्यः । यश्च विश्वं सृजति विश्वं बिभर्ति

विश्वं भुङ्क्ते स आत्मा । आत्मनि तं तं लोकं विजानीहि । मा

शोचीरात्मविज्ञानी शोकस्यान्तं गमिष्यति ॥

atha ha śāṇḍilyo ha vai brahmaṛṣiścaturṣu vedeṣu brahmavidyāmalabhamānaḥ kiṃ nāmetyatharvāṇaṃ bhagavantamupasannaḥ papracchādhīhi bhagavan brahmavidyāṃ yena śreyo'vāpsyāmīti | sa hovācātharvā śāṇḍilya satyaṃ vijñānamanantaṃ brahma yasminnidamotaṃ ca protaṃ ca | yasminnidaṃ saṃ ca vicaiti sarvaṃ yasminvijñāte sarvamidaṃ vijñātaṃ bhavati | tadapāṇipādamacakṣuḥśrotramajihvamaśarīramagrāhyamanirdeśyam | yato vāco nivartante | aprāpya manasā saha | yatkevalaṃ jñānagamyam | prajñā ca yasmātprasṛtā purāṇī | yadekamadvitīyam | ākāśavatsarvagataṃ susūkṣmaṃ nirañjanaṃ niṣkriyaṃ sanmātraṃ cidānandaikarasaṃ śivaṃ praśāntamamṛtaṃ tatparaṃ ca brahma | tattvamasi | tajjñānena hi vijānīhi ya eko deva ātmaśaktipradhānaḥ sarvajñaḥ sarveśvaraḥ sarvabhūtāntarātmā sarvabhūtādhivāsaḥ sarvabhūtanigūḍho bhūtayoniryogaikagamyaḥ | yaśca viśvaṃ sṛjati viśvaṃ bibharti viśvaṃ bhuṅkte sa ātmā | ātmani taṃ taṃ lokaṃ vijānīhi | mā śocīrātmavijñānī śokasyāntaṃ gamiṣyati ||