Passage 5.6

अथ व्यात्तं वा इदमासीत्सत्यं प्रजापतिस्तपस्तप्त्वा अनुव्याहरद्भूर्भुवःस्वरित्येषा हाथ प्रजापतेः स्थविष्ठा तनूर्वा लोकवतीति स्वरित्यस्याः शिरो नाभिर्भुवो भूः पादा आदित्यश्चक्षुरायत्तः पुरुषस्य महतो मात्राश्चक्षुषा ह्ययं मात्राश्चरिति सत्यं वै चक्षुरक्षिण्युपस्थितो हि पुरुषः सर्वार्थेषु वदत्येतस्माद्भूर्भुवःस्वरित्युपासीतान्नं हि प्रजापतिर्विश्वात्मा विश्वचक्षुरिवोपासितो भवतीत्येवं ह्याहैषा वै प्रजापतिर्विश्वभृत्तनूरेतस्यामिदं सर्वमन्तर्हितमस्मिॅंश्च सर्वस्मिन्नेषान्तर्हितेति तस्मादेषोपासीतेति

atha vyāttaṃ vā idamāsītsatyaṃ prajāpatistapastaptvā anuvyāharadbhūrbhuvaḥsvarityeṣā hātha prajāpateḥ sthaviṣṭhā tanūrvā lokavatīti svarityasyāḥ śiro nābhirbhuvo bhūḥ pādā ādityaścakṣurāyattaḥ puruṣasya mahato mātrāścakṣuṣā hyayaṃ mātrāścariti satyaṃ vai cakṣurakṣiṇyupasthito hi puruṣaḥ sarvārtheṣu vadatyetasmādbhūrbhuvaḥsvarityupāsītānnaṃ hi prajāpatirviśvātmā viśvacakṣurivopāsito bhavatītyevaṃ hyāhaiṣā vai prajāpatirviśvabhṛttanūretasyāmidaṃ sarvamantarhitamasmiṃśca sarvasminneṣāntarhiteti tasmādeṣopāsīteti