Passage 5.7

तत्सवितुर्वरेण्यमित्यसौ वा आदित्यः सविता स वा एवं प्रवरणाय आत्मकामेनेत्याहुर्ब्रह्मवादिनोऽथ भर्गो देवस्य धीमहीति सविता वै तेऽवस्थिता योऽस्य भर्गः कं सञ्चितयामीत्याहुर्ब्रह्मवादिनोऽथ धियो यो नः प्रचोदयादिति बुद्धयो वै धियस्ता योऽस्माकं प्रचोदयादित्याहुर्ब्रह्मवादिनोऽथ भर्ग इति यो ह वा अस्मिन्नादित्ये निहितस्तारकेऽक्षिणि चैष भर्गाख्यो भाभिर्गतिरस्य हीति भर्गो भर्जति वैष भर्ग इति ब्रह्मवादिनोऽथ भर्ग इति भासयतीमाॅंल्लोकानिति रञ्जयतीमानि भूतानि गच्छत इति गच्छत्यस्मिन्नागच्छत्यस्मा इमाः प्रजास्

tatsaviturvareṇyamityasau vā ādityaḥ savitā sa vā evaṃ pravaraṇāya ātmakāmenetyāhurbrahmavādino'tha bhargo devasya dhīmahīti savitā vai te'vasthitā yo'sya bhargaḥ kaṃ sañcitayāmītyāhurbrahmavādino'tha dhiyo yo naḥ pracodayāditi buddhayo vai dhiyastā yo'smākaṃ pracodayādityāhurbrahmavādino'tha bharga iti yo ha vā asminnāditye nihitastārake'kṣiṇi caiṣa bhargākhyo bhābhirgatirasya hīti bhargo bharjati vaiṣa bharga iti brahmavādino'tha bharga iti bhāsayatīmān lokāniti rañjayatīmāni bhūtāni gacchata iti gacchatyasminnāgacchatyasmā imāḥ prajās