prose.001

अथ हैनं महाशालः शौनकोऽङ्गिरसं भगवन्तं पिप्पलादं

विधिवदुपसन्नः पप्रच्च्ह दिव्ये ब्रह्मपुरे के संप्रतिष्ठिता भवन्ति । कथं

सृज्यन्ते । नित्यात्मन एष महिमा । विभज्य एष महिमा विभुः । क एषः ।

तस्मै स होवाच । एतत्सत्यं यत्प्रब्रवीमि ब्रह्मविद्यां वरिष्ठां देवेभ्यः

प्राणेभ्यः । परब्रह्मपुरे विरजं निष्कलं शुभमक्षरं विरजं विभाति ।

स नियच्च्हति मधुकरः श्वेव विकर्मकः । अकर्मा स्वामीव स्थितः । कर्मतरः

कर्षकवत्फलमनुभवति । कर्ममर्मज्ञाता कर्म करोति । कर्ममर्म ज्ञात्वा

कर्म कुर्यात् । को जालं विक्षिपेदेको नैनमपकर्षत्यपकर्षति । प्राणदेवा

श्चत्वारः । ताः सर्वा नाड्यः सुषुप्तश्येनाकाशवत् । यथा श्येनः

खमाश्रित्य याति स्वमालयं कुलायम् । एवं सुषुप्तं ब्रूत । अयं च परश्च

स सर्वत्र हिरण्मये परे कोशे । अमृता ह्येषा नाडी त्रयं संचरति । तस्य

त्रिपादं ब्रह्म । एषात्रेष्य ततोऽनुतिष्ठति । अन्यत्र ब्रूत । अयं च परं च

सर्वत्र हिरण्मये कोशे ।

atha hainaṃ mahāśālaḥ śaunako'ṅgirasaṃ bhagavantaṃ pippalādaṃ vidhivadupasannaḥ papraccha divye brahmapure ke saṃpratiṣṭhitā bhavanti | kathaṃ sṛjyante | nityātmana eṣa mahimā | vibhajya eṣa mahimā vibhuḥ | ka eṣaḥ | tasmai sa hovāca | etatsatyaṃ yatprabravīmi brahmavidyāṃ variṣṭhāṃ devebhyaḥ prāṇebhyaḥ | parabrahmapure virajaṃ niṣkalaṃ śubhamakṣaraṃ virajaṃ vibhāti | sa niyacchati madhukaraḥ śveva vikarmakaḥ | akarmā svāmīva sthitaḥ | karmataraḥ karṣakavatphalamanubhavati | karmamarmajñātā karma karoti | karmamarma jñātvā karma kuryāt | ko jālaṃ vikṣipedeko nainamapakarṣatyapakarṣati | prāṇadevāścatvāraḥ | tāḥ sarvā nāḍyaḥ suṣuptaśyenākāśavat | yathā śyenaḥ khamāśritya yāti svamālayaṃ kulāyam | evaṃ suṣuptaṃ brūta | ayaṃ ca paraśca sa sarvatra hiraṇmaye pare kośe | amṛtā hyeṣā nāḍī trayaṃ saṃcarati | tasya tripādaṃ brahma | eṣātreṣya tato'nutiṣṭhati | anyatra brūta | ayaṃ ca paraṃ ca sarvatra hiraṇmaye kośe |